Zoeken
  • Sara

Wennen, wennen en nog eens wennen - dagboek van een student met een tussenjaar ..

Hey hoi! Daar ben ik weer. Het is een tijdje geleden dat ik wat heb geschreven voor dit blog, maar misschien komt dat omdat ik de afgelopen weken op automatische piloot stond. Veel meer studenten hebben er vaak genoeg last van in een tussenjaar, het gevoel dat je even niet zeker weet wat je met jezelf aan moet. Je hebt een vaste routine ontdekt, werken en daarnaast proberen te werken aan je hobby maar ook daar begon mijn energie in te verlagen. Toen ik nog op school zat keek ik uit naar die vrije dagen waarin je lekker niets kon doen en eindelijk even op de bank ging hangen zonder de druk te voelen van opdrachten die af moesten of toetsen waar je voor moest leren. School was voor mij een constante bezigheid.


In februari heb ik 6 maanden stage gelopen en ik heb die tijd ervaren als leerzaam maar ook erg zwaar. Het bedrijf waar ik stage liep had gevraagd of ik een maand eerder kon starten wat betekende dat ik naast het opstarten van een nieuwe werkplek ook mijn laatste examens moest afronden op school. Ik werkte 5 dagen in de week met elke maand 2 dagen vrij. Daarnaast hield ik mijn bijbaantje dus eigenlijk werkte ik voor het grootste gedeelte van de maand 6 dagen in de week. Super goed voor mijn spaarrekening, maar mentaal en fysiek was ik mezelf aan het uitputten. Er waren momenten dat ik huilend bij mijn moeder zat, omdat ik de werkdruk niet aan kon of omdat ik het gewoon niet meer wist. Nu wil ik er geen dramatisch verhaal van maken, maar ik wil wel de realiteit schetsen van het studenten leven. Een stage vergoeding is over het algemeen te laag om van te leven, dus wordt je verplicht gesteld om er een baantje bij te nemen. Het fijne was dat ik iets deed wat ik écht leuk vond, dus misschien heeft dat de grootste schokken opgevangen. Uiteindelijk heb ik 700 uur extra stage gelopen dan dat eigenlijk nodig was…

Waar ik met dit verhaal naartoe wilde gaan is dat ik die 6 maanden lang uitkeek naar mijn tussenjaar. Een jaar waarin ik de eerste maanden kon werken en op de dagen dat ik niet werkte kon uitrusten van de afgelopen tijd. En nu dat moment er eindelijk is, weet ik eigenlijk niet zo goed wat ik mezelf aan moet. Ik kreeg spijt van mijn tussenjaar, ging het mezelf verwijten dat ik op de bank aan het hangen was omdat ik mezelf constant vertelde dat dit niet zo’n tussenjaar zou worden. Ik had geen energie om te borduren (een favoriete hobby van mij), maar ik had wel genoeg energie om mezelf maar te vertellen dat ik iets moest gaan doen. Dit heeft een tijdje zo geduurd, de afgelopen weken en ik ben nu op het punt gekomen dat ik bij mezelf denk en ook wil meegeven dat het oké is om je zo te voelen. Het is een enorme verandering waar je mee om moet leren te gaan. Als je gewend bent om normaal gesproken een week lang constant bezig te zijn met school, elke dag omringd wordt met je vrienden en een natuurlijke invulling van je dagen te hebben, dan is het niet gek dat je na alle gewenning ook écht moet gaan wennen aan je nieuwe leefwijze. Het is ons leven en het bestaat uit onze keuzes en onze beslissingen en onze avonturen en onze emoties die ons direct beïnvloeden. Je kunt niet blijven vluchten voor verandering. Je moet het omarmen, anders loop je voor altijd op de vlucht.

Mijn reis naar Azië is uitgesteld met een paar maanden, omdat Corona helaas nog niet voorbij is en dan vooral in Azië geldt voor veel landen een inreisverbod.

We zouden in januari vertrekken, maar helaas is het nog te onzeker om voor januari alles te plannen dus hopen we dat er de aankomende maanden verandering komt in het Corona beleid en we binnenkort die kant op kunnen gaan. Ik ben nog niet echt bezig geweest met het plannen, omdat de afgelopen weken in het teken stond van “wennen” en de tijd opeens heel snel ging. Normaal gesproken ben ik iemand die alles tot in de puntjes geregeld wil hebben, maar gek genoeg laat ik dat met deze reis los. Ik laat het allemaal op mij afkomen, misschien omdat ik ook niet te veel wil plannen omtrent Corona en ik mezelf onbewust toch wil behoeden van een hoop teleurstelling. Ik kijk enorm uit naar dit nieuwe avontuur waarin ik ja kan zeggen tegen nieuwe kansen. Ja tegen nieuwe mensen. Ja om te verkennen, reizen en het leven te creëren dat ik voor mezelf wil met mooie avonturen en nieuwe ervaringen die ik mee kan nemen. Volgende keer zal ik hier dieper op ingaan en hoe ik tot het besluit ben gekomen om een mooie nieuwe reis te maken.


Sara is (ex)student, 21 jaar ze woont in Badhoevedorp. Ze werkt part-time in een winkel in Amsterdam en combineert haar liefde voor schrijven nu met de blogposts. De aankomende maanden neemt ze jou mee in haar avonturen tijdens een tussenjaar. Het aankomende jaar bestaat uit veel onderzoek doen naar wat ze écht leuk vindt en een mooie reis die hopelijk ook veel inzichten zal geven. Volg Sara op Instagram: @saar.21x

21 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven